Świadectwo charakterystyki energetycznej ( czy też certyfikat energetyczny ) sporządza się w formie:

- pisemnej, oprawione w okładkę formatu A-4, w sposób uniemożliwiający jego zdekompletowanie;

- elektronicznej, tożsame z wersją pisemną i zapisane w wersji tylko do odczytu, uniemożliwiającej edycją;

Wyróżniamy 3 rodzaje świadectwa charakterystyki energetycznej: 

1) budynku;

2) lokalu mieszkalnego;

3) części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową;

Dokumenty te różnią się nieznacznie rodzajem zamieszczanych informacji.
We wszystkich spotykamy wykres suwakowy, przedstawiający poziom zużycia energii w porównaniu z wymaganiami określonymi w przepisach budowlanych(możesz przeczytać na naszej stronie w zakładce 'Podstawy prawne' - 'Dz. U. Nr 75, poz. 690, z 2003 r.'), lecz w świadectwie energetycznym dla budynku i oraz dla części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową, w suwaku mamy jeszcze dwie małe strzałki z dołu (patrz fot.1). Dolne strzałki wskazują EP wg przepisów dla budynków nowych i przebudowanych, duża górna strzałka pokazuje natomiast EP dla ocenianego budynku, części budynku lub lokalu. Powinna ona być po lewej stronie, znaczy wtedy, że budynek, czy lokal jest bardziej energooszczędny niż minimum przedstawione w przepisach, gdy strzałka jest po prawej- budynek nie spełnia wymagań przepisów i jest to sygnał do zastanowienia się nad termoizolacją.

Opracowanie określające zakres i parametry techniczne
oraz ekonomiczne przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, ze wskazaniem
rozwiązania optymalnego, w szczególności z punktu widzenia kosztów realizacji
tego przedsięwzięcia oraz oszczędności energii, stanowiące jednocześnie
założenia do projektu budowlanego.

Budynki, ze względu na odmienne podejście do problemu energooszczędności, dzielimy na:
- budynki pasywne;
- energooszczędne;
- 'inteligentne';
- przyjazne człowiekowi i środowisku';
- funkcjonujące zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju;

Budynki te osiągają często podobny efekt energetyczny i środowiskowy, jednak dążą do niego w różny sposób i mają różne priorytety.

Co zużywa najwięcej energii w przeciętnym gospodarstwie domowym:

-53% ogrzewanie;
-31% samochód;
-8% grzanie  wody;
-8% energia elektryczna;

Badania przeprowadzone w Niemczech, potwierdzone przez sondaże w Polsce i innych krajach wskazują, że jesteśmy nieświadomi jak wiele energii idzie na ogrzewanie, wydaje nam się za to, ze więcej płacimy za ogrzewanie wody, czy elektryczność. Rosnące ceny paliw i energii skłaniają do poszukiwania rozwiązań bardziej energooszczędnych i sprawiają, że cena zastosowania nowych technologii zwraca się w coraz krótszym czasie. Od 1990r. ceny węgla kamiennego i gazu ziemnego wzrosły ponad 3-krotnie, natomiast cena oleju opałowego wzrosła ponad 2-krotnie i spodziewany jest dalszy przyrost. W budownictwie tradycyjnym najwięcej energii pochłania ogrzewanie, natomiast w budownictwie energooszcędnym najnowszej generacji, ilść energii idącej na ogrzewanie jest porównywalna z ilością potrzebną na pozostałe elementy bilansu cieplnego budynku. W tejsytuacji tak samo istotne staje sie zmniejszenie energochłonności tych elementów.

Energooszczędne technologie budowlane:
a) w konstrukcji budynku, elementy o minimalnym współczynniku przenikania ciepła :
- materiały budowlane;
- izolacja cieplna i trasparentna;
- okna trójszybowe z superizolacyjną ramą;
b) instalacje:
- wentylacja mechaniczna z systemem odzysku ciepła;
- systemy grzewcze z pompą ciepła;
- energooszczędne systemy oświetleniowe;
- 'wodooszczędne' instalacje;
c) zautomatyzowana kontrola mikroklimatu pmieszczeń
d) pomiar zużycia energii i jej nośników
e) odnawialne źrodła energii:
- turbiny wiatrowe;
- ogniwa fotowoltaiczne;
- kolektory słoneczne;
f) pasywne systemy słoneczne:
- odpowiednia bryła i zorientowanie budynku;
- wykorzystywanie promieniowania słonecznego przez przeszklenia;
- ściany kolektorowe, ściany magazynujące, kanały rozprowadzające;
- przestrzenie buforowe:
po stronie południowej-ogrody zimowe, cieplarnie słoneczne;
po stronie północnej nieogrzewane pomieszczeni: spiżarnie, pomieszczenie gospodarcze
g) magzynowanie energii cieplnej:
- długoterminowe, energii odpadowej oraz promieniowania słonecznego w gruncie;
- dzięki wykorzystaniu ciepła przemian fazowych materiałów z grupy wosków;
h) unikanie mostków cieplnych przez odpowiedni projekt i wykonanie detali budowlanych;

Twórca idei pasywności, założyciel Instytutu Budynków Pasywnych(PHI) w Darmstadt, dr. Wolfgang Feist, określił założenia domu pasywnego. Według badań PHI dom pasywny zużywa 75% mniej energii niż przeciętny dom nowobudowany, a zużycie energii w starszym budownictwie jest przeważnie aż o 90% większe. Zużycie energii potrzebnej do ogrzewania w domu pasywnym jest nie większe niż 15 kWh/( m²·a). Jest on wydajny energetycznie, komfortowy, ekonomiczny i ekologiczny. Dąży się do zrównoważenia zysków (wewnętrzne i od promieniowania słonecznego) oraz strat ciepła (przez przegrody zewnętrzne i wentylację).
W ramach europejskiego programu CEPHEUS(Cost Efficient Passive Houses as EUropean Standarts), którego realizację rozpoczęto w Europie w 1998r.,zaczęto budować i badać domy pasywne na dużą skalę.

zalety:
- eksploatacja tańsza niż ogrzewania elektrycz­nego;
- umożliwia zastosowanie urządzenia o dowolnej mocy, niezależnie od moż­liwości infrastruktury tech­nicznej (sieci energetycznej);
- wykorzystuje energię chemiczną paliwa z dużą sprawnością;
wady:
- wymaga regularnych czynności konser­wacyjnych, dokonywanych przez przeszkolonego przez producenta danego urządzenia fachowca - czyszczenia komina i kotła (nieprawidłowa praca instalacji może być przyczyną zatrucia spalinami);
- droga instalacja, której nie da się rozmontować i ponownie wykorzystać;

Ogrzewanie elektryczne zawsze było uznawane za najdroższe. Jednak w ostatnich latach ceny gazu płynnego i oleju opałowego szybko rosły, więc różnica znacznie się zmniejszyła.

Jak to działa:

Ogrzewanie elektryczne polega na przemianie energii elektrycznej w cie­pło w elemencie oporo­wym, którym może być drut, pręt lub taśma meta­lowa. Niezależnie od tego, czym chcemy ogrzewać dom, musimy mieć projekt insta­lacji grzewczej wykonany przez specjalistę i podpisa­ny przez osobę mającą uprawnienia do projektowa­nia instalacji sanitarnych (kotłownia na gaz lub olej), gazowych (instalacja zbior­nikowa i przyłącze gazu) i elektrycznych (instalacja zasilająca ogrzewanie elek­tryczne). Aby korzystać z energii elektrycznej, musimy zawrzeć umowę z za­kładem energetycznym, którą zresztą zawarlibyśmy i tak, by mieć w domu prąd, potrzebujemy jednak większy przydział mocy.

We wniosku zgłoszeniowym musimy określić:

- moc przyłączeniową;

- przewidywane roczne zużycie energii;

- termin rozpoczęcia pobierania energii;

- do wniosku dołączamy dokument potwierdzający prawo do korzystania z obiektu oraz plan zabudowy lub szkic sytuacyjny pokazujący usytuowanie przytłączanego obiektu względem istniejącej sieci i sąsiednich obiektów;

     Energia promieniowania słonecznego  jest najbardziej atrakcyjną, z punk­tu widzenia środowiska, energią odnawialną. Wykorzystanie jej nie powoduje żadnych efektów ubocznych ani emisji szkodliwych substancji. Nie następuje zu­bożenie jej zasobów naturalnych. Energia promieniowania słonecznego jest energią łatwo dostępną, ale cha­rakteryzującą się małą gęstością strumienia i dużą stochastycznością występo­wania.
Różne metody konwersji energii słonecznej w energię użyteczną:
— konwersja fototermiczna(cieplna), to prze­miana energii promieniowania słonecznego w energię cieplną;
— konwersja fotowoltaiczna (fotoelektryczna), to prze­miana energii promieniowania słonecznego w energię elektryczną;
— konwersja fotochemiczna, to przemiana energii promieniowania słonecznego w energię chemiczną lub inne formy energii związane z procesami chemicznymi, np. w energię biochemiczną.
Konwersje te mogą występować równocześnie. Z reguły w zastosowaniach praktycznych najczęściej są rozważane dwie pierwsze formy konwersji.
Energia promieniowania słonecznego pełni bardzo ważną rolę w budownictwie niskoenergetycznym. Przykładem jej wykorzystania jest np. system słoneczny do c.w.u.

Jak działa pompa ciepła:
   Pobiera ona powietrze, następnie podgrzewa je przechodząc przez ośrodek o wyższej temperaturze. Urządzenie to może też schładzać powietrze latem. Działa ona dzięki doprowadzanej energii napędowej, najpopularniejsza jest sprężarkowa pompa ciepła, zasilana energią elektryczną. Podgrzanie płynu pośredniczącego w wymianie ciepła następuje w wyniku przemian termodynamicznych, realizowanych według obiegu Lindego. Na tej samej zasadzie działa klimatyzator czy lodówka. Pompa nie wytwarza ciepła, lecz przekazuje je z tzw. dolnego źródła, czyli otoczenia, do źródła górnego, czyli pomieszczeń ogrzewanych lub zbiornika z wodą użytkową. Wykorzystuje ona ciepło energii słonecznej zgromadzonej w gruncie, wodzie lub powietrzu.

Rekuperator to niewielka centrala wentylacyjna z instalacją do odzysku ciepła.

Zasada działania typowego systemu wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej z rekuperatorem:
1. czerpnia- zasysa świeże powietrze z zewnątrz;
2. rekuperator podgrzewa świeże powietrze, wykorzystując ciepło zużytego powietrza wywiewanego, do tego może służyć:
   * wymiennik krzyżowy, z wąskimi, prostopadle do siebie ułożonymi, kanalikami powietrza nawiewanego i wywiewanego ułożonymi naprzemiennie;
   * wymiennik przeciwprądowy, z równolegle do siebie ułożonymi kanalikami powietrza nawiewanego i wywiewanego;
   * wymiennik obrotowy, stosowany głównie w dużych instalacjach wentylacyjnych, z wymiennikiem zrobionym z masy akumulującej ciepło, w kształcie bębna. Wadą jest, iż strumienie powietrza mogą się mieszać, więc zachodzi ryzyko nawiewania nieprzyjemnych zapachów. Zaletą jest natomiast, że nie pokrywają się szronem;
3. sieć kanałów wentylacyjnych prowadzi podgrzane, świeże powietrze;
4. anemostaty lub kratki wentylacyjne
   * nawiewają powietrze do wnętrza pomieszczeń użytkowych, tj. pokoje
   * wywiewają powietrze z pomieszczeń w których dochodzi do jego zanieczyszczenia, tj. kuchnia, pomieszczenie gospodarcze, łazienka, WC. W drzwiach lub ścianach tych pomieszczeń konieczne są otwory umożliwiające stały przepływ powietrza;
5. zużyte powietrze wraca do rekuperatora, by podgrzać świeże;
6. wyrzutnia- wyrzuca zużyte powietrze na zewnątrz;

Mostki cieplne(termiczne) są to miejsca w obudowie zewnętrznej budynku, w którym obserwuje się obniżenie temperatury wewnętrznej powierzchni i wzrost gęstości strumienia cieplnego w stosunku do pozostałej części przegrody. Wynikają one głównie z przyczyny źle rozwiązanych detali budowlanych w projekcie lub podczas wykonania. Mostki cieplne powodują  straty ciepła i ryzyko wystąpienia pleśni. Najczęściej występują w miejscu przerwania warstwy izolacji przez warstwę nieizolowaną, o większym współczynniku przenikania ciepła, tj. balkony, wsporniki, miejsca wokół drzwi i okien, itd. Mostki cieplne liczymy według normy PN-EN ISO 14683:2008.

Materiały PCM (Phase Change Material)  to materiały wykazujące zdolność do zmia­ny stanu skupienia w niskich temperaturach. Przykładowym rozwiązaniem, wykorzystującym tą technologię jest 'dom solarny' w Ebnat-Kappel w Szwajcarii (architekt Dietrich Schwarz, doradca energetyczny: Werner Platzer). Zastosowano tu, specjalnie dla tego projektu stworzony element fasady. System ten zajmuje dwie trzecie fasady południowej i działa jak wielki kolektor cieplny.

   W Polsce zgodnie z wymaganiami przepisów zużycie energii na eksploatację budynku wynosi 29-37 kWh/m²a (na rok). Gdyby obowiązywały standardy takie jak w Danii, byłoby to 17 kWh/m²a. Odmienne warunki klimatyczne w różnych krajach powodują, że dom wybudowany według duńskich standardów zużywa różną ilość energii.

Dach zielony to taki, którego wierzchnią warstwę stanowią rośliny.Dawniej dachy zielone miały konstrukcję jednowarstwą, czyli z darnią bezpośrednio na odpowiednio wykonanym uszczelnieniu. Obecnie stouje się dwa rodzajedachów zielonych, intensywny- bardziej przypominający ogródz, oraz dach ekstensywny - z cienką warstwą substratu glebowego i niską zielenią. Oba mają konstrukcję wielowarstwową.

Budowany przez nas wiatrak ma maksymalną moc 750W przy 24V. Projekt powstał przy współpracy z Narodowym Centrum Alternatywnej Energii w Walii i Stowarzyszeniem Energii Wiatrowej w Holandii. Projektowany wiatrak to typ kreteński, jest on wolny, ale za to prosty i bezpieczny, do jego budowy nie potrzeba specjalistycznych narzędzi, może być także łatwo naprawiony.
Materiały:
drewno: jesion na maszty, płyta OSB
płótno żeglarskie

STRESZCZENIE ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 6 listopada 2008r. zmieniające rozorządzenie w sprawie zakresu i formy projektu budowlanego

W Projekcie architektoniczno-budowlanym obiektu budowlanego w opisie technicznym, będzie należy przedstawiać także.:
1. Rozwiązania zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego
   a) dla instalacji ogrzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych lub chłodniczych - założone parametry klimatu wewnetrznego z powołaniem przepisów technicznobudowlanych oraz innych przepisów w tym zakresie,
   b) dobór i zwymiarowanie parametrów technicznych podstawowych urządzeń ogrzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych i chłodniczych oraz określenie wartości mocy cieplnej i chłodniczej oraz mocy elektrycznej zwiazanej z tymi urządzeniami;